Message from Saharah

Een kleine update.
Sinds Marakech veel meegemaakt. Iedere dag is weer nieuw, en vemoeiend. telkens weer nieuwe indrukken en ervaringen, soms ook spannend.

Eerst door het Haut Atlas, eerste stukje asfalt, even een berber gekocht,we zijn tenslotte toeristen... Daarna Hop het gebergte in over een lange onverharde piste. onderweg moesten we vaak de weg vragen om de goede route te nemen want er waren heel veel kleine zijweggetjes. 1 keer een vrachtwagen tegen gekomen, zodat we achteruit weer terug moesten, erg spannend op zo een weggetje, meteen tien kinderhandjes in de auto grijpend en wijwend naar alles wat ze wel erg graag wilde hebben. Vervolgens verder gereden en in Asni geen camping gevonden zodat we in het donker heel vriendelijk aan een guard vroegen of we op zijn bouwterein mochten staan, aanvankelijk was dat een probleem, maar uiteindelijk zaten we heel gezellig samen uit een tangine te eten, en veels te zoete Marokkaanse thee, erg lekker.


Onze route ging verder naar het Zuiden, richting Saharah. onderwe kwamen we een auto met pech tegen, Hij vroeg ons of we een bericht konden afgeven 40 km verderop bij een berbershop. dit deden we, waarop de vriendelijk man ons uitnodigde bij zij familie te logeren in de Saharah.
Vervolgens reed deze Mohammed met ons mee naar het zand. Best makkelijk, dit keer geen GPS nodig, maar een echte Mohammed Mohammed. Na 3 uur te hebben gereden en veel Marokkaanse informatie te hebben gekregen kwamen we aan in het nomaden kamp bij zijn familie???? Vervolgens werden we in een tent geplant en Mohammed was verdwenen. We maakten kennis met een dronken Ali, die ons een prachtig programma voorschotelde, inclusief kameel en een gids en 2 overnachtingen in een tent. Prijs 2300 Dirham omgerekend 230 euro uitroepteken. Volgens ons was dit niet helemaal het plan en de familie van Mohamed nooit gezien. Dat is raarrrrrrr......... Wel heerlijke tangine gegeten en hem duidelijk gemaakt dat wij ook een soort van Nomaden zijn en totaal GEEN toeristen. Wij willen dit land met onze eigen landrover ontdekken en vinden het juist leuk om te verdwalen. Hehe dat begreep hij en vervolgens sliepen we heerlijk in onze eigen landrover en genoten van de zandstorm, ook IN ons bed.


De volgende dag Mohammed en een Spaans meisje, het stikte daar namelijk van de toeristen..., afgezet in de bewoonde wereld, Diesel tanken, uitlaat laten lassen, even vragen hoe de piste er uit zou zien die we wilde nemen, en hop, de woestijn in.
Het was een ontzettend mooie route die bepaald niet eenzaam was, we kwamen heel veel kinderen tegen, en een klein stukje door Algerije. Verder zijn we nog even verdwaald...
Maar dankzij de GPS konden we de weg weer terug vinden. Vervolgens hebben we naast een dode kameel wild gecampeerd. De stilte van de woestijn was daar werkelijk onhoorbaar, heel bijzonder.
De volgende ochtend scheurde er een rally langs ons eenzame campement, daarna kwam er een herder langs, en daarna 4 kinderen. Wij dachten dat we ons goed verstopt hadden.... Jan heeft nog even de volledig doorgescheurde uitlaat gerepareerd met een knakworstenblikje, die hadden we namelijk de avond daarvoor opgegeten, samen met aardappelpuree en tuinbonen.

We vervolgden de piste richting Erfoud. Onderweg kwamen we nog 2 bowlers tegen die aan het oefenen waren voor de Parijs Dakar, ze haalden ons erg snel in.
We stopten bij Erg Shebby, Merzouga, waar we bij een blinde campingeigenaar hebben overnacht.

Vandaag een rustdag gehouden, en even zeer inspannend door de Saharah duinen gereden.







Vanaf nu weer rustig naar het noorden om in Tanger de boot te halen Woensdag.

Besslama,